Hay ang tao!


Hay ang tao!
Tunay na daynamiko
Nakakasayaw, nakakalakad, nakakahalkak
May naka-upo habang lumilikha ng tula.
May mga paslit na naglalaro
Magsising-ibig na para bang ang mundo sa kanila
Ay “ikaw lang at ako”
si manong guwardiya kanina pang nakabisikleta
Pa-ikut-ikot, nagbabantay; ngunit para kanino ba?
Pansin ko ang mga taong kumakain ng cotton candy,
Inilalakong dirty ice cream,
Binatog na mais at taho na mainit,
Chicharon-sawsaw suka at tinapay na stick.
Hay ang tao!
Lakad ng lakad, takbo ng takbo.
Ang patunguhan kaya’y alam ng mga ito?
O baka sadyang ganun lang tayo – walang simula at wala ding dulo.

Minsan natanong ko; Kailan pa ba tayo mamumulat-
na ang buhay ay di’ sulat sa palad at gulong ng tadhana?
na ang bayan ay hirap pagkat tayo’y nagpabaya
sa pagkamit ng ganap at tunay na paglaya!

Subalit sa aking pagkagitla,
Lahat ng tao sa paligid – tumigil sa kani-kaniyang ginagawa.
Sa isang direksyon bumaling ang paningin.
Sabay-sabay tumakbo, naglakad at kumaripas ng matulin.

Natuwa ako sa ganung tanawin!
Natapos na ba ang matagal na pagkakahimlay at pananahimik?
Ika ko nga nung bata pa – pwede na bang mangarap?
Sandali na nga lang ay mag pagbabago nang magaganap!

Ngunit mali! Sabay hampas sa noo.
Kaya pala nagkaripas,
May relief goods ipinapamahagi
Sa mga nasalanta sa bagyo.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s