Biyaheng Probinsya


Payapang tanawin, sumasabay sa panatag kong damdamin.

Payapang tanawin, sumasabay sa panatag kong damdamin.

Nakadungaw ang aking paningin sa bintana ng malaking puting van na sasakyan ng grupo namin sa teatro papuntang Zambales. May dalawang oras na rin ako sa ganitong posisyon pero hindi ako nakakaramdam ng pangangawit o pagkayamot habang nakaupo sa front seat, katabi ng drayber na si Mang Randy.

Naging libangan sa akin ang makita ang berdeng tanawin: mga puno at damuhan, kabundukan sa malawak na paligid, at nag-aagaw na puti at bughaw na langit at kulumpon ng ulap. Hay! Malamig sa paningin. Magaan sa pakiramdam!

Napakapresko damhin ang paghaplos ng hangin sa braso kong sinadyang inilabas sa siwang ng bahagyang nakabukas na bintana. Pinakiusapan ko si Mang Randy na patayin ang aircon para malanghap namin ang sariwang hangin ng probinsya.

Kailangan itong sulitin, wika ko. Bukas makalawa, pagbalik ng Maynila ay may presyo nang kakambal ang paglanghap ng preskong hangin.

Para akong nakatagpo ng kaibigang panay ang apir sa aking mga pagal na kamay. Napakalayo nga ng ganitong tanawin sa karaniwang mukha ng Kamaynilaan – matatayog na gusali, kaliwa’t kanang billboard, naggigitgitang mga maiingay na sasakyan sa matinding trapiko sa Edsa, at mga nagmamadaling lakaran ng mga tao.

Hindi ko namalayang napapikit na ako habang inaalala ang mga masasayang gunita habang patuloy ang ngayo’y pagdampi ng hangin sa aking mukha, sabay sa pagbilis ng pagmamaneho ni Mang Randy.

Hay! Bigla kong naaalala ang hele ni nanay noong bata pa tuwing pinapatulog kame sa hapon. May pangako syang maghahanda ng maruya pagkagising, kaya magiging mahimbing ang aming pagtulog ng nakababata kong kapatid.

Kasunod noon ay makikita ko ang imahe ni tatay habang ginagawan ako ng laruang kotse-kotsehan. May hawak syang sisidlan ng alcohol na binutasan ng dalawang beses na magkakatapat ang ibabaw malapit sa takip at   dalawang beses muli sa magkatapat na bahagi ang bandang puwetan ng sisidlan. Saka ipapasok ang tingting mula sa walis ni nanay na tinuhugan ng binilog na kapirasong bahagi ng niluma kong tsinelas saka tinakpan muli ng isa pang kapirasong binilog na bahagi para magsilbing gulong. Nakangiti syang pagmamasdan ang kanyang likha. Lalo pang lalaki ang kanyang ngiti habang nakatingin sa akin na sa kanya ay lumalapit.  Iaabot ni tatay ang laruan at masaya kameng maghahabulan na hawak ko ang taling pinulupot sa leeg ng sasakyan kong hila-hila na hinubog ng may pagmamahal, na saglit lamang papawiin ng sigaw ni nanay ng pag-anyaya ng pananghalian.

Biglang may tumapik sa aking balikat. Bumalik ang aking ulirat. “Tol chichirya muna!”, sabay abot ng plastic ng  Mang Juan ng kaibigan kong si Dan. Hindi pa rin nilulubayan ng aking paningin ang magandang tanawin sa labas. Ni hindi nga din nagambala ng pagnguya ng chicharon ni Mang Juan ang pagbuo ko ng imahe sa ulap na halos ay nakadikit na sa bundok na matatanaw paglampas lang ng Angeles. Kakapasok lang namin ng SCTEX(Subic, Clark, Tarlac Expressway). Bigla akong nangisi sa imaheng nabuo ko sa aking isip mula sa pagtingin dun sa ulap na nakadikit sa summit ng bundok – parang asong poodle na naglalaro ng Frisbee na nakalundag sa ibabaw ng bundok.

Maingay na sa likod. Mukhang gising na ang kasamahan naming si Ed , ang joker ng grupo. Pinipicturan nya pala si Rex habang tumutulo ang laway, na nakasandig sa balikat ng katabi nyang si Anna na ka-teatro din namin. Namamasa na ang balikat ni Anna sa tuluy-tuloy na pagtulo ng laway sa bibig ni Rex.

Hindi ko iyon masyadong pinansin. Masaya kameng magkakasama. Karaniwan na sa amin ang kulitan at asaran. Pero dito muna ang atensyon ko sa bihirang masilayang tanawin. Dito na muna ako sa pagtulala at pananaginip ng gising.

Mas lumalamig ngayon ang hanging bumabangga sa aking mukha. Mas kumakapal din ang mga puno sa magkabilang bahagi ng gilid ng kalsada. Mula sa makapal na punong ito ng mangga ay may ala-alang bumisita.

Si Lea. Siya ang una kong naging kasintahan. Sa kanya ko unang naranasan ang lahat ng unang karanasan. Unang pagkain sa Mang Inasal, unang halik, unang pag-utot sa harap ng hindi kadugong tao, unang taong sinukahan ko noong minsang nilasing kame ni Dan nang makipag-break sa kanya ang karelasyon nyang pinakamamahal, una din syang babaeng inuwi ko sa bahay at pinakilala kay tatay at inay. Syempre kasunod noon ang marami pang una o first time. Iyon nga lamang, sa huli, sya din ang unang babaeng nagpaiyak sa akin. Hindi na daw kasi nya matiis ang pag-amoy ng masama kong hangin, hindi na daw nya masabayan ang trip kong panunuod ng Make way for Noddy at Dora tuwing umaga, hindi na daw nya masikmura ang pagkain ng buro bilang appetizer, wala na rin syang tiyagang sumuntok sa punching machine sa Quantum kapag nagdi-date kame sa S.M, at madami pang hindi na nya matitiis sa relasyon namin.

Wala na nga kame ni Lea. Pero Masaya pa ring balikan ang mga magagandang alaala.

“Ric babangga tayo!”, may kung anong hiyaw sa paligid akong narinig.

Mas malakas kasya dati ang hanging dumadagsa sa aking mukha. Hindi ko maramdaman ang braso kong nakadungaw sa siwang ng nakabukas na bintana.

Parang naging slowmotion ang pagpanaw ng imahe ni Lea sa panunumbalik ng tanawin ng makapal na kulumpon ng puno sa paligid. Umiikot ang aking paligid! Bumibigat ang aking ulo sa harap ng nag-uumikut-ikot na mundo. Hindi ko mabilang ang ang kalampag ng pagbagsak ng bakal na kahon sa kalsadang semento.

May kung anong basa na dumadaloy sa aking ulunan. Nahawi ng pulang tanawin ang berdeng mga puno at puting kalangitan.

Unti-unti akong nilalayasan ng kamalayan…

Ganunpama’y may baon akong masayang gunita sa pagharap sa huling hantungan. ###

 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s