Isang Eksena


“Para ka nang nakakaawa Hades!”,
Ang minsang paninita sa akin ni Zeus.
Hindi mo pa rin ba matanggap
ang minsang pagpatong ng buwan sa araw?
Hindi ka ba masayang malaya na si Prometheus?
Hanggang kailan mo sisisihin
Ang malamlam na kislap ng mga tala?
Kailan ka pa sasangkot
sa labanan at agawan ng dilim at liwanag?
Tularan mo ang ilog Styx,
na biyaya’t sagana ng sibilisasyon
Sa panahong panatag ito.
Subalit pamatay na daluyong sa panahon ng bagyo.

Sa tuwid at maiksing salita’y sinagot ko sya ng ganito:
Punyeta! Pagkatapos ng eklipse,
Ang mundo ay may bago nang pag-inog.
Ang kaso’y hindi man lang ako pinaghanda.
Hindi ko man lang nga nakita ang kanilang pagsasanib.
At paano ako magiging masaya
Sa kalayaan ni Prometheus?
Gayong kapalit na isinakdal si Atlas,
Sa pagbuhat ng bigat ng problema ng mundo.
Nakikipagkaisa lamang ako sa huli mong payo.
Pasasaan pa’t dahan-dahan, unti-unti;
Matatanggap ko rin ang bago ko nang mundo.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s