Lagi pa ring Kasama


Lagi pa rin kitang kasama
Buksan mo pa ang laman ng aking bulsa,
Naroon ang kaluping* binigay mo isang umaga
At ang keychain na pasalubong nang minsang
Nagbakasyon ka.

Kasa-kasama lang kita
Mula sa pantalon at damit na suot ko kanina.
Nakatago lamang ang porselas at kwintas,
Ang inukit na dampay nandito pa,
At ang pinatuyong bulaklak- mahogany mula Laguna.

Naroon ka rin sa aking sisidlan ng tubig
Sa loob ng pamilyar sayong lalagyan ng gamit.
At ang iyong liham,
Katabi noon ang magkasama nating larawan
Nung minsang inabala tayo ng ulan.

At sa gabi sa pagtulog matapos ang buong araw,
Para na ring kinukumutan ng iyong yakap,
Mula sa malong na sadyang ‘di ko na ibinalik.
Napapawi kasi nito ang lamig sa madaling-araw
At napapanatag ang binabagabag na isipan.

Kaya huwag mong isiping ‘di na kita kasama.
Naroon ka lang sa pulang osong laruan,
Hawak ang pin na nakatatak ang iyong pangalan.
Baon ko sa araw-araw,
Ang masasayang ala-ala ng pinagsamahan.

_____
1-22-13
Para kay A na isang Sister.
*lalagyan ng barya

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s