Sa pusikit at lalim ng gabi:


Madamot ang pagkakataon,

Hindi madalaw ng antok

Ang isipang ginagambala

Ng mga alingawngaw

At angasan ng mga kababata kong tambay sa labas.

Sa pusikit at lalim ng gabi:

Mayabang ang kislap ng mga bituin.

Pinapangalandakan ang kanyang katayugan

Habang ikinukumpara ang layo ng espasyong

Sa ami’y namamagitan.

Sa pusikit at lalim ng gabi:

Nagbabadya ang pagbuhos ng ulan

Mula sa salimbayan ng mga kulog

At tagiktik ng patak ng ambon sa bubungan.

Madamot ang pagkakataon,

Kung gagambalain ang pamamahinga 

Ng lamig,

angge,

singasing,

At paggambala ng ingay ng ulan sa pangangarap ko ng gising.

Ngunit mas pusikit at malalim ang banta ng gabi:

Sa napipintong hakbang ng mga naghaharing – uri,

Sa gitna ng pagtulog ng marami:

Sa balaking baguhin ang konstitusyon –

Alisin ang mga makabayang probisyon,

Ibenta ang sa dayuhan ang buong nasyon.

Alisan ng karapatan ang kabataan sa edukasyon,

At ilako ang mga kababaihan para mapunan

Ang pagnanasang sekswal ng mga hayok sa laman.

Isapribado ang anumang serbisyong panlipunan

At hayaang ang merkado ang mangalakal

Sa lahat ng aspeto ng buhay ng mamamayan.

Kailangang magtanod ng sambayanan,

Magsindi ng liwanag,

Maglamay,

Upang hindi na maging pusikit ang kalaliman ng gabi:

Masarap yatang magpuyat,

kung silang iilan sa luklukan ng kapangyarihan ang paglalamayan. 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s