Kung Sana…


Ginugunita ko ang huling sandali ng ating pagkikita.

Sa isipan ko’y namaalam ako sayo ng halik sa pisngi at mahigpit na yakap.

Halik sa pisngi at mahigpit na yakap.

 

Nagsalungat ang landas natin sa hudyat ng ngiti at matamis na kindat.

Ilang hakbang ng paa palayo ay lumingon tayo kapwa.

Nagtama ang ating mga mata.

Sabay sambit, “magtatagpo pa naman tayo sa huli hindi ba?”

Tumugon ako noon ng, “Oo naman. Magkarugtong ang landas na ating tinatahak”.

Kaya sa isipan ko’y namaalam tayo ng may  halik sa pisngi at mahigpit na yakap.

 

Nakita ko noon ang pagkislap ng kristal sa salamin ng iyong kaluluwa.

Ako nama’y ikinubli ang pangamba sa iling at mapagkunwaring tawa.

“Susulatan mo naman ako ‘di ba?”, usisa ko.

Sagot mo’y, Oo naman. Magkalapit tayong magkalayo.”

Kaya sa isip ko’y namaalam tayo noon sa isang halik sa pisngi at mahigpit na yakap.

 

Hinatid pa nga kita sa terminal para sa iyong biyahe.

Naging mapagbigay ang katahimikan ng gabi.

“May cellphone naman, makakapagkamustahan ba tayong madalas?”, muli mong tanong.

Tugon ko’y, “Bakit hindi kung may pagkakataon?”

 

Kung sana’y ‘di nabilanggo sa isip ang halik sa pisngi at mahigpit na yakap na iyon.

Halik sa pisngi at mahigpit na yakap na iyon…

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s