Sa kamatayan ng Siyudad


Ni Elmer Aresgado

Kagabi, sa pagbalik sa s’yudad –
Sinalubong ako ng mga larawan ng pagluluksa.
Ang kiwal-kiwal at aandap-andap na posteng-ilaw
Ay mga nakatirik na kandila ng ibinuburol na pag-asa –
Tanglaw sa nakapanlulumong mga imahe ng kamatayan:
Naghihingalo ang mga pulubing naka-ablag
Sa malamig at nanlilimahid na sahig
sa labas ng isang magarang pasyalan,
Inaatake sa puso ang bawat mamimili ng pagkain sa merkado,
Nag-aagaw-buhay ang kinabukasan ng mga musmos
Sa malaon nang pagtalikod sa karapatan nilang makapag-aral
At magkaroon ng laya sa pagtuklas ng makabayang kakanyahan,
Habang isang buntung- hininga ang huling signus ng buhay
ng katawang pagal ng mga manggagawa
Sa buong araw na pakikihamok sa nilimot nang pangako
Ng kasaganahan at pag- asenso.
Pinaglalamayan ang kabuuan ng aspetong panlipunan.
Ang nagtatayugang mga gusali ay mga bulaklak ng patay.
Isang kahibangang iniyayabang pa ang kanyang matikas na tindig
Sa nakaburol nyang manlilikha.
Sa paanan nito’y nakahimlay ang libung bangkay,
Biktima ng malawakang masaker ng berdugong sistema.
Karimarimarim ang lugar na ito!
Walang tigil ang pagpaslang –
Sa gayo’y walang pagkamatay ang kita ng mga mangangapital
Na ang negosyo’y mga punerarya.
Hindi mapakali sa isang lugar ang mga taong nakayapak,
Nakatalukbong ng telang itim mula ulo hanggang paa.
Hinahatid ang tanang labi ng mga dikit-dikit at ‘di mabilang
na karo ng patay sa daang-Edsa
patungo sa libingang paroo’t parito
ang nagliliparang mga buwitre at uwak.
Sa himlayang yaon ay walang pagkahimbing.
Bawat nitso’y may banta ng demolisyon
at iba pang porma ng pagmamalabis
kung hindi ma’y hinuhukay ang katawan upang ipagbili
sa mga mag-aaral ng medisina,
Nang matunton ang gamot sa malubhang sakit
Ng nagnanaknak na ketong ng nasyon.
Ang iba’y hindi na nakatiis sa pagbabakasakali sa sugal
Ng pahihintay sa messiah upang buhayin silang muli.
Sila ay mga patay na naglakad, bumangon,
Sumuong, lumaban –
sa nasang angkinin ang hustisya ng kanilang matagal nang pagpanaw…
Silang hindi na pahahalina sa mapanlinlang
Na liwanag ng anila’y sa ngalan ng pag-unlad.
Sa wakas… para sa tunay na hustisya,
Mula sa kamatayan,
Bumangon sila’t maniningil!

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s