DALIT: Mga Tula para sa Kalikasan

Ni Elmer Aresgado

 

  1. O Maghasik at Magpunla

Malabay na daho’t sanga’y

Alagaan – Ang biyayang

Kalooban ni Bathala.

  1. Lagyan mo nawa ng pakpak

Itong papel ko at pluma,

Maging binhi ang mga letra’t

Linangin ang tuyong lupa.

  1. Hinalukay at kinamkam

Winasak ang kabundukan

Makedyapat ‘yong lunasan

Pagkagahaman ng ilan.

  1. Sa pagtaib at paghibas

Naiwan sa aplaya ay krokis:

Marka ng iyong lagaslas

Na mapapawi din bukas.

Advertisements

Siklab

Ni Elmer Aresgado

Halika sa yungib ng nagdaan

Pagkiskisin ang dalawang bato ng kamalayan

ang diklap na malilikha’y puhunan

sa paglagablab ng pinagsamang lakas

ng aping mamamayang

tangan ang bunsol –

Magpapaningas sa tuyot nang kaayusan

hanggang matupok ng apoy

Mag-abo

itong lipunang ikinakalakal

ang liwanag

sa ganansya ng iilan.

Hurnal

Ni Elmer Aresgado

Hindi pa man ngumingiti ang araw ay makikita ang bulto nilang nakaabang sa tarangkahan ng NFA.

Hinihintay ang pagdating ng mga trak lulan ang libong kaban ng bigas.

Waring mundo ang libong sako ng bigas na binubuhat nilang mga Atlas papasok-palabas

sa imbakan upang makatighaw sa gutom na sikmura ng mga may kapasidad bumili.

Para silang kalabaw na nakasingkaw sa pagkakamada

ng ga-toreng Garing na pagkain. Hatak sa trak, atang sa balikat,

buhat – lakad pasok-labas sa imbakang gusali.

Maliwanag na grasya kung ang sako’y magkabutas at nakalatag sa sahig ang mga butil,

Kahit papaano’y may madadakot para maibulsa;

animo’y kalapati silang tumutuka sa mga masasagip na butil

maka-limang hugas pa’y puwede nang pangsaing ng pamilya.

Sa maghapong kayod-marinong buhatan, pas-anan, balyahan…

Isang gintong mahirap hanapin ang sisenta pisong katumbas ng kanilang lakas-paggawa –

Sisenta pisong ipambibili nilang maghuhurnal ng isang latang sardinas at isang kilong mayapang NFA na bigas.

Bituin

Ni Elmer Aresgado

Sa tuwing natatanaw ko

Ang

laktaw-laktaw

na

mga

bituin

Nakikita ko ang kalupitan ng ala-ala.

Naroon sa bawat kislap

Ang masasayang gunitang

Unti-unting hinarangan ng ulap.

At sa wari ko’y namatay ang mga bituin

Nang wala nang mamasdan

Ang mga matang

Humahanga,

Nangangarap,

Umiibig

Sa minsang dumating at naangkin

Ng balintataw kawangis

ng

bituin.

Sa Stop-over ng Mabitac:

Ni Elmer Aresgado

Nagsasalimbayan ang mga sigaw

Ng pang-aakit at anyaya:

“Mais, mais – madilaw at matulis

Bili kayo’t tiyak na matamis!”

“Mani’t  itlog kayo riyan –

Mani at itlog,

Sampung piso lang;

Manian na itlugan pa”

“O Siopao, siopao!

Bilugan – malaman,

Mura lang, mura lang!

Dakmain nyo’t tikman

Nang masarapan!”

“Nips, nips – matamis,

‘Sing pula ng labi.”

“Tubig-mineral,

Pamatid sa uhaw

Pandilig sa  tigang na lalamunan!”

Nagitla ang ale.

Nagtakip ng tenga ang nene.

Nag-antanda ang madre.

Nakayukyok sa tabi

Ang lalakeng walang pambili…