Hamburger ni Sadam


Ni Elmer Aresgado

Sa tapat ng Seconds’ Burger Stand, mapapansin ang ilang gabing pagbisita ni Sadam – isang batang badjao ng Bagong Tuklas o “Sitio Badjao” – isang floating village sa Barangay Dalahican, Lucena City, Quezon. Namimilog at parang bituin na nagkikislapan ang kanyang mga mata habang minamasdan ang iba’t ibang klase ng hamburger na pagpipilian ng mga may kapasidad bumili.

Nananariwa sa isip ni Sadam ang patalastas sa telebisyon ng kanilang kapitbahay- si Sarah Estrella- sikat na artista at modelo ng maraming patalastas ng pagkain, habang nakapikit at nakangiting nilalasap ang jum burger ng sikat na fast food chain na Honeybee burger. Nangingilid sa kanyang labi ang labis na mayonnaise, keso at coleslaw.

Malaki ang impluwesya ng napanuod ng bata sa kanyang konsepto ng kasiyahan. Sa isip niya, mararanasan lamang sa wakas ang tunay na kaligayahan kapag natikman ng tao ang sarap ng burger tulad ng kung gaanong laki ng saya ang naramdaman ni Sarah Estrella sa pagkain nito sa kanyang patalastas.

Ngunit hindi siya basta makakahingi sa kanyang mga magulang ng pambili ng burger dahil kulang pa sa badyet sa pagkain ang benta ng mga huling isda sa pamalakaya ng tatay niyang si Mang Rodolfo na kabilang sa mga maliliit na mangingisda ng Tayabas Bay. Simula kasi nang maglipana ang mga buli-buli, pangulong, putok (dynamite fishing) at lason (cyanide fishing) sa bahaging ito ng Probinsya ng Quezon; lalo nang lumiit ang bilang ng huli ng mga mangingisda.

Dagdag pang alalahanin ngayon ng tatay nya iyong sabing pagdagsa pa ng mga dayuhang mamalakaya at higit pang dami ng mga commercial fishers dahil sa epekto ng pag-amyenda ng batas sa pangisdaan.

Subalit hindi nawala sa pangarap na isang araw ay makakain ng hamburger at maranasan ang sensasyong naramdaman ng artistang si Sarah Estrella sa pagkain nito. Buo ang kanyang pasya na pagsisikapang makatikim din nito at nang mabawasan ang ilang kakulangan ng para sa kanya ay ganap na pagpapakatao.

Ilang araw na pagtatapik at paghampas sa tambol na gawa sa tatlong magkaka-ibang sukat na tubo na PVC at paggawa ng pi’to mula sa maliit na kawayan ang ginawa ni Sadam para makalikom ng halagang ibibigay sa magulang pandagdag sa gastusin sa bahay at ipon pambili ng hamburger na tulad sa kinain ni Sarah. Animo ay isang disk jockey sa isang sikat na club ang ritmo ng salimbayang hampas at pi’to na nalikha ni Sadam habang nakaupo sa mga istribo ng dyip mula Capitolyo patungong Gulang-gulang, mula Domoit patungong bayan at mula Bayan-Capitolyo patungong Red V.

At sa wakas ngayong gabi ang katuparan ng kanyang pangarap. Nakaharap siyang muli sa tapat ng Seconds’ Burger Stand. Hindi sa Honeybee Burger, dahil ayaw siyang papasukin ng masungit na guwardiya dahil bawal daw mamalimos sa loob. Ayaw niya rin naman doon at baka magkasakit siya sa kakaibang lamig na hatid ng aircon.

Ilang minuto niyang masusing pinagmasdan ang iba’t ibang klase ng tinda doon (ordinary hamburger, cheese burger, ham and cheese burger, footlong sandwich, cheesedog sandwich, egg sandwich, double cheese and double burger patty, etc.). Gaya nang dati, namimilog at kumikislap sa pananabik ang kanyang mga mata. Naglalaway ang kanyang dila at nangingilid sa kanyang labi. Kinikilatis niya nang husto ang pinakasulit at pinakamasarap na hamburger na bibilhin.

Isa-isang nagtitinginan kay Sadam ang mga bumibili. Ang iba’y umalis agad nang makitang may madungis, madilaw at bilad sa araw na buhok, at laylay ang damit na bata sa paligid. Baka anila agawan sila o manghingi ng kanilang pagkain.

“Hoy Boy bibili ka ba? Kung hindi ay bawal mamalimos dito! Natatakot mo pati ang mga customer namin”, sigaw ng crew ng burger stand.
Biglang napatid ang ngiti ni Sadam at lumisan ang kislap ng kanyang mga mata. Unti-unti siyang humakbang palapit sa crew at inilalahad ng musmos niyang palad ang ilang baryang kayamanan.

“May bur-ger po bang ha-la-gang tat-long li-mang pi-so (kinse)?
Napatawa ang nakaupong lalakeng kustomer sa gilid.
“Hindi pala marunong magbasa.”
Hagalpak ng tawa ang crew.
“Pwede na ang isang hamburger sa kinse.”
Hagalpak muli.

At naghintay siyang maluto ang order. Ito ang pinakamahabang patlang na oras sa pakiwari ni Sadam. Nakamasid pa rin sa kanya ang iba pang mga kostumer.

Naaalala niya si Sarah Estrella habang kumakain ng Honeybee Jum burger…

Ang pandidiri at ismid ng mga pasahero ng dyip habang siya’y nagkukonsyerto…

Ang nakakapanliit na tawa ng lalakeng kustomer at crew ng Seconds’ burger…

Ang pangaral ng magulang na kumikitil sa kanyang kaisa-isang pangarap na makakain ng hamburger dahil wala siyang ipambibili…

“Psst! Heto ang order mo!”, tawag sa kanya ng crew.
Pagkaabot, binuklat ni Sadam ang hating tinapay. Sa loob nito ay napakatamlay tingnan ang napakanipis na burger patty, dalawang ikot ng ketsap at isang pahid ng mayonaise.

Umupo siya sa basang gutter ng kalsada. Minamasdan ang inabot sa kanyang pagkain. Hindi n’ya pansin ang nagdaraang mga tao, ugong ng mga tricycle sa pag-aagawan ng mga pasahero, tawaran ng mga tindera at mamimili sa palengke – sa pinaka-abalang oras sa hapon sa Dalahican. Sumubo ng kaunting bahagi at maya-maya pa’y umagos ang walang patid na luha.

Sa matao, madilim at basang bahaging iyon ng Dalahican, makikita si Sadam na umiiyak habang kumakain ng burger… Humahalo ang tumutulong sipon sa kinakain niyang tinapay habang impit ang sigaw ng pagmumura sa crew at kostumer ng Seconds’ burger, ang mga pasahero ng dyip, ang Honey Jum burger at si Sarah Estrella, sa maagang pag-agaw ng kanyang kamusmusan at maagap na pagpapatanaw sa kanya sa kabangisan ng lipunan.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s