Sa pagkahawi ng mga Bituin


Ni Elmer Aresgado

Sa tuwing natitingala ko sa langit ang laktaw-laktaw na bituin
Dinadalaw ako ng masasayang mga gunita;
Ang kanyang mga halakhak,
Mga nakakadurog na litanya ng pagbabalikwas sa luklukan ng Mendiola,
Ang ilang gabing binuno sa tamis ng pagsuyo,
Umurong-sulong ang mga impit at mga bulong ng pagkaraos,
Napatingala sa diyos at nagpahayag ng pasasalamat
Sa natatanging katangian ng algoritmo ng nagtatagpong mga katawan.

At tulad ng mga bituin,
Nagkikislapan ang pag-asang magtatagal ang gayong ningning.
Umusal ng mga pangako at ipapanday na mga pangarap…
Masayang tinatanaw ng mga tala ang magkasiping na magkasintahan sa bubungan.
Umuukit sa gunita ang gayong larawan…
Nang biglang humawi ang ulap at tuluyang natakpan
Ang pagtatanghal ng mga bituin,
Mahabang dilim,
Napanglaw ang mga humahanga sa bituin,
Naglaho ang pag-ibig,
Naging mas matagal ang gabi…

Infanta, Quezon
6 – 11 – 15

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s